هم استانی یکشنبه 31 شهریور 1392 09:24 ب.ظ نظرات ()

به عکس زیر دقت کنید!تجمع
این عکس را خبرنگار سایت خزرنما در تاریخ ۲۵ شهریور۹۲ از آنچه که به عنوان “تجمع شهمیرزادی ها در مقابل استانداری مازندران” نام برده شد، گرفته است. البته خبرنگاران “سایت فارس نیوز حوزه مازندران” و ” سایت خزرنما ” تلاش زیادی کردند تا علاوه بر بزرگنمایی این تجــمع، آن را به شهمیرزادی های اصیل نسبت دهند، اما شهمیرزادی های عزیز با نگاهی به این عکس به خوبی درمی یابند که اکثریت افراد حاضر در این تجـمع (به جز تعدادی انگشت شمار)، مازندرانی های
” شهمیرزادی تباری” هستند که در ساری و اطراف آن سکونت دارند.

اینکه چرا ساروی های شهمیرزادی تبار باید برای شهرستان مهدیشهر و بخش های تابعه اش تصمیم بگیرند، و به طور یکجانبه تقاضای الحاق بخش شهمیرزاد به استان مازندران را مطرح کنند، خود جای بررسی و تعمق دارد. اما شواهدی در دست است که نشان می دهد گردانندگان اصلی این ماجرا از دو سال پیش به این سو خواب منافع مالی نجومی و هنگفتی را دیده بودند که رمز تعبیر آن در تصویب مصوبه خانمان براندازی بود که به موجب آن شهمیرزاد شهرستان و مهدیشهر با فاجعه نابودی روبرو می شد. اما این خواب نه تنها تعبیر نشد، بلکه به یاری حضرت ولی عصر (عج) و با انتخاب دولت تدبیر و امید، و بازگشت قانون و اخلاق به فضای کشور به کابوسی آشفته بدل شد.

هدف از نگارش این مطلب، تکرار مباحث گذشته نیست. این بار می خواهیم از یک زاویه دیگر به موضوع نگاه کنیم.
از شما عزیزان دعوت می کنیم بار دیگر به عکس نگاه کنید.
در دست تجمع کنندگان چه می بیند؟

تاکنون بارها درباره مفهوم گل اندیشیده و از زاویه نگاه خود در باره این پدیده زیبای الهی تفکر کرده ایم.

امروزه زیباترین، در دسترس ترین و تاحدی ارزان ترین هدیه، یک شاخه گل است که به مناسبت های متعددی هدیه میشود .می گویند ایرانیان نخستین ملتی هستند که هدیه دادن گل را باب کردند. حتی برخی نیز با اطمینان گفته اند، اروپاییان رسم تقدیم گل را از ایرانیان آموخته اند و این رسم از ایران به کشورهای اروپایی رفته است.
یکی از تحلیگران بزرگ تاریخ ( اوژن فلاندن) در سال ۱۸۴۱میلادی در باره قدمت تقدیم گل در ایران نوشته است :
” با مشاهده و بررسی نقوش تخت جمشید دریافتیم که در بین ایرانیان قدیم رسمی بسیار نیکو رواج داشته، وآن هدیه دادن دسته گل بوده است . ایرانیان سخت خوش دارند همیشه شاخه گلی در دست داشته باشند و تقدیم دوستی کنند.”
به این ترتیب معلوم می شود گل در نزد پدران ما از چه اهمیت و محبوبیتی برخوردار بوده است.
اما همین گل که باید سمبل طراوت و شادابی باشد و آن را به نشانه ی دوستی، عشق ورزی و محبت اهدا کنند، در این ماجرای خاص کاربرد دیگری پیدا کرده است!
خب نباید چندان متعجب بود. چرا که وقتی گفتمان، گفتمان نفرت باشد، گل واسطه ای می شود برای طرح خواسته های تفرقه انگیز و جدایی خواهانه!
وقتی ادبیات، ادبیات قانون گریزی باشد، گل وسیله ای می شود برای طرح تقاضای بی قانونی از دولت!
وقتی گفتمان، گفتمان زیاده خواهی و تمامیت طلبی باشد، گل ابزاری می شود برای جلب نظر دیگران.
خلاصه اینکه وقتی دستت به هیچ جا نمی رسد، شاید یک شاخه میخک یا داوودی زرد و سفید هم بتواند مصوبه باطل شده ی( تشکیل شهرستان موسوم به شهمیرزاد) را زنده کند و به رویای تعبیر نشده ات رنگ حقیقت بزند!

اما از گل که بگذریم، به لطیف تر از گل می رسیم : شهید و شهادت

حال بپردازیم به عکس های شهدا .

مقدس ترین، زنده ترین، زیباترین، حماسی ترین، باشکوه ترین و پرافتخارترین واژه، شهادت است و شهید را باید ترجمان تقدس،زندگی، زیبایی، حماسه، شکوه و افتخار دانست.تجمع
شهید مرزبان عقیده اسلامی و مرزبان حدود و ثغور کشور است و علاوه براین، آنگونه که در وصایای شهدا آمده است، بر این حقیقت نیز باید تاکید کرد که آرمان شهید، حاکمیت قانون و حاکمیت عدالت اسلامی در تمام عرصه ها بوده است.
اما در این تجمع غیرقانونی، عکس های شهدا با چه هدفی بر سر دست برده می شود؟
چگونه است که این جماعت در میدان فزون خواهی، شهدا را واسطه ی خواسته های فراقانونی خود قرار می دهند؟

استفاده ابزاری از نام و آمار شهدا با هر هدفی که باشد، ظلم و جفا در حق شهدا است و عقوبت دارد.

آقایان! به باور اسلامی ما، هیچگاه هدف وسیله را توجیه نمی کند.
ارزش های شهدا را پاس بداریم و آنها را وجه المصالحه ی مطامع دنیایی خویش قرار ندهیم.
قانون را فصل الخطاب بدانیم و خواسته های خود را در چارچوب قانون طلب کنیم.
بزرگان ما چه خوب گفته اند : هر چیز به جای خویش نیکوست