منوی اصلی
سایت جامع سمنان
هر کس که در این سرا درآید،نانش دهیدو از ایمانش مپرسید چه آنکس که بدرگاه باری تعالی به جان ارزد،البته بر خوان بوالحسن به نان ارزد
  • مهرداد دوشنبه 28 اردیبهشت 1388 12:12 ق.ظ نظرات ()
    پوشش تلفن همراه در جاده های اصلی استان سمنان به 100 درصد می رسد
    سمنان - مدیر عامل شرکت مخابرات استان سمنان گفت: میزان پوشش تلفن همراه در جاده های اصلی استان سمنان تا تیرماه به 100 درصد می رسد.

    "نیکنام جدیدی" روز شنبه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا با بیان اینکه در حال حاضر میزان پوشش تلفن همراه در جاده های اصلی استان سمنان حدود 97 درصد است افزود: کسب پوشش 100 درصدی جاده های اصلی در این استان، در کشور منحصر به فرد خواهد بود.
    وی با اشاره به اینکه میزان پوشش تلفن همراه در شهرهای استان سمنان نیز در حد مطلوبی قرار دارد ،از راه اندازی سایت BTS مایکرو با باتری خورشیدی در جاده دامغان - معلمان خبر داد و گفت: در این سایت به جای برق از انرژی خورشیدی استفاده شده و به میزان قابل توجهی در انرژی برق صرفه جویی می شود.
    وی با اشاره به فعالیت 327 هزار تلفن همراه اعم از اعتباری و دائم در استان سمنان ،ضریب نفوذ تلفن همراه در این استان را 53/56 درصد اعلام کرد و گفت: این ضریب در کشور حدود 43 درصد است.
    به گفته وی استان سمنان در رده سه تا پنج استان برتر کشور در زمینه ضریب نفوذ تلفن همراه است.
    جدیدی تعداد ایستگاههای BTS تلفن همراه در این استان را 236 ایستگاه اعلام کرد و گفت: به این تعداد نسبت به مدت مشابه سال قبل ، 44 ایستگاه افزوده شده است.
    وی در رابطه با تعداد مراکز ICT روستایی در این استان سمنان نیز گفت: در حالی که تا پایان برنامه چهارم توسعه، 93 دفتر ICT روستایی باید در این استان راه اندازی می شد، یکسال مانده به پایان زمان پیش بینی شده ،کار راه اندازی این مراکز در استان سمنان به پایان رسیده است.
    وی افزود: علاوه بر راه اندازی پیش از موعد این مراکز، 10 مرکز ICT روستایی جدید نیز مازاد بر برنامه چهارم توسعه در این استان در حال راه اندازی است.
    وی در پاسخ به اختلالات خطوط تلفن همراه ثابت و اعتباری گفت: این اختلال به دلیل توسعه شبکه و کابل برگردان در شبکه تهران از چهارشنبه هفته گذشته آغاز شد و اعلام شده که تا ساعت 24 امشب این مشکل برطرف می شود.
    مدیر عامل شرکت مخابرات استان سمنان با تاکید بر اینکه استان سمنان بهترین وضعیت ارتباطات تلفن همراه کشور را داراست، گفت :این اختلال نیز در ارتباطات تلفنی خارج از استان رخ می داد و تماس های داخل استان سمنان به هیچ وجه با مشکل مواجه نبود.
    آخرین ویرایش: - -
    ارسال دیدگاه
  • مهرداد جمعه 25 اردیبهشت 1388 12:58 ب.ظ نظرات ()
    مسجد تاریخانه دامغان : مسجد تاریخانه در دامغان واقع شده است و یكی از با عظمت ترین مسجد های این منطقه به شمار می رود . این بنا به دلیل سبك خاص معماری آن كه تلفیق سبك اسلامی - ساسانی است ، از اهمیت زیادی برخوردار بوده و آن را متعلق به سال های قبل از 200 هجری قمری می دانند . احتمالاً تاریخانه در زمان تسلط اعراب بر ایران ، آتشكده یا معبدی مذهبی بوده كه بعدها به مسجد تبدیل شده است . بنای مسجد تاریخانه كهن ترین و قدیمی ترین بنای اسلامی است كه تا كنون در این منطقه پا برجا بوده است .
    مسجد امام : مسجد امام در مركز شهر سمنان واقع شده و یكی از مهمترین بناهای تاریخی و قابل اهمیت سمنان است كه معماری آن ار هر حیث شایان تحسین و تمجید می باشد . در ایوان غربی مسجد تاریخ ختم بنا كه سال 1342 هجری قمری می باشد ، ذكر شده است . این مسجد دارای گچبریها و كاشیكاریهای بسیار زیبایی است . این بنا تحت شماره 394 جزو آثار ملی به ثبت رسیده است .
    مسجد جامع سمنان : مسجد جامع سمنان را می توان در زمره كهن ترین و قدیمی ترین آثار اسلامی شهر سمنان به شمار آورد كه با توجه به گمانه زنیها و حفاریهای اخیر در قرن اول هجری به روی خرابه های آتشكده بنا گردیده است ، ولی در طول زمان تعمیرات و تغییراتی در آن بوجود آمده است و در حال حاضر در بنای كنونی مسجد آثاری از دوره مغول و تیموری دیده می شود .
    منار سلجوقی : این منار كه در شمار زیباترین منارهای تاریخی دوره سلجوقی است در گوشه شمال شرقی مسجد جامع سمنان و در كنار شبستان شرقی واقع شده و به منار مسجد جامع نیز معروف است . به روایت كتاب (مرآت البلدان) این منار در زمان وزارت خواجه ابوسعید سمنانی و خواجه نظام الدین در عهد سلطنت سلطان سنجر ساخته شده است ولی طبق مفاد مقاله سمنان در دایره المعارف و همچنین افادات استاد مجتبی مینویی و طبق كتیبه ای كه اطراف منار وجود دارد و به خط كوفی است ، منار سمنان را اسیراجل بختیار حاكم معروف ایالت قومس در دوره غزنویان و ممدوح منوچهری دامغانی شاعر بزرگ قرن پنجم در بین سالهای 417تا466 هجری بنا كرده است .
    مسجد جامع زاوغان : مسجد جامع زاوغان در شمال محله زاوغان سمنان و پایین تر از چاه آب و در میان باغهای سرسبز واقع شده است ، این مسجد كه از بناهای قرن دوم هجری و مربوط به تسلط علویان در این سرزمین می باشد ، بوسیله سید ضیاءالدین محمد فرزند بزرگ و جانشین سید زین الدین علی صالح عبیدالله بن حسین اصغربن امام زین العابدین(ع) بنا شده است . متاسفانه این مسجد اكنون به صورت نیمه ویرانه است ناگفته نماند از آنچه از این مسجد باقی مانده می توان به قوس بلند ایوان این بنا اشاره كرد كه دارای تزئینات آجری به صورت مربع های كوچك و بزرگ و تودرتو می باشد .
    مسجد جامع سرخه : این مسجد در منطقه سرخه و در كنار تكیه مسجد جامع قرار دارد و از بناهای قرن اول هجری است . مسجد جامع سرخه در طول زمان چندین مرتبه خراب و بعد تعمیر و مرمت گشته و تغییراتی در آن نیز بوجود آمده و یكی از الحاقات این مسجد شبستان بزرگ است كه به چهل ستون شهرت دارد .
    منار و مسجد علاء : مسجد جامع علاء در نه كیلومتری جنوب شرقی سمنان و میان كوچه های قدیمی روستای علاء واقع بود و یكی از مساجد قرن اول هجری به شمار می رفته است . بر سردر این مسجد كه در سال 70 هجری ساخته شده است كتیبه ای از جنس فیروزه وجود داشته كه بوسیله یكی از حكام سمنان شبانه كنده و ربوده شده است . مسجد مزبور در سالهای اخیر ویران گشته و مسجد دیگری در جنوب آن ساخته اند . منار علاء كه در كنار ویرانه های مسجد قدیمی واقع شده ، بیش از ده متر بلندی دارد ولی ارتفاع آن در گذشته بیش از ارتفاع فعلی بوده كه متأسفانه ویران گردیده است . تایخ اولیه بنای منار را همزمان با بنای منار مسجد جمع سمنان می دانند ، بدین ترتیب كه بین سالهای 417 تا 466 هجری بوسیله ابوحرب بختیار حاكم قوس در زمان غزنویان ساخته شده است ، بطوریكه در بین مردم شایع است این منار مانند منار جنبان اصفهان می جنبد و لرزش ان محسوس است.
    منار سنگسر(مهدیشهر) : این مناره در بخش سنگسر (مهدیشهر) ، كمی پایین تر از حسینیه اعظم در حسینیه حسین بن علی (ع) واقع گردیده است . مناره سنگسر قریب شش متر بلندی دارد و نمای خارجی آن از یك قشر سیمان پوشیده شده است . از دوره این مناره چنین به نظر می آید كه آن را از سنگ كوهی ساخته اند .
    منار شهمیرزاد : این مناره در شهمیرزاد واقع در تكیه مصلی و در ضلع جنوب شرقی حسینیه واقع شده است.
    مسجد جامع شاهرود : مولف كتاب مطلع الشمس(محمد حسن خان صنیع الدوله) مسجد جامع شاهرود را چنین تعریف كرده است : " مسجد جامع شاهرود كه در خارج شهر است، در میان باغات و بساتین ، كه در سفح جبال شمالی واقع شده و آن بنایی معتبر است و هرچند از خشت خام برآورده اند، اما در اهمیت كمتر از ابنیه آجری نیست ، شكلا مربع شكل می باشد . این مسجد در سال 1242 توسط اهالی برای اولین بار مرمت شده است . "
    مسجد حضرت مجتبی(ع) : در شهر شاهرود مسجد دیگری وجود دارد به نام مسجد حضرت مجتبی (ع) معروف می باشد . از این مسجد مولف كتاب مطلع الشمس شرح مبسوطی را ارائه می كند :" این مسجد دارای ستون های منبت كاری است شواهد تاریخی و معماری از قدمت این مسجد حكایت دارد ." به غیر از مساجد فوق الذكر می توان از مسجد شیخ علی اكبر، مسجد آقا، مسجد امام حسن عسكری(ع)، مسجد ملا علی با قدمت تاریخی در شهر شاهرود نام برد .
    تكیه و مسجد میامی : در میامی شاهرود مسجد پهلوی هم وجود دارد كه طول آن 25 قدم و عرض آن 15 قدم و ارتفاع آن 5 زرع می باشد. صنیع الدوله علاوه بر ذكر اندازه اضافه می كند : " این مسجد منبری دارد كه خالی از امتیاز نیست ." در بالای درب مسجد كتیبه ای در 12 بیت نیز بر سنگی مكتوب و منقش است . متأسفانه امروزه از تكیه و مسجد میامی جز خرابه های اندك اثری نیست طبق اشعار كتیبه این بنا از عهد محمد شاه قاجار مورد استفاده بوده است . مسجد دیگری نیز در میامی هست كه با خشت و گل ساخته شده است و روی آن را سیه پوش كرده اند . طول آن 33 قدم و عرض 26 قدم و 18 ستون در میان است . این مسجد صحن مختصری دارد مشتمل بر حوض كوچك و بر دیوار مسجد سنگی نصب است .
    مسجد بایزید بسطامی : بنایی كه در شهر بسطام بیش از همه بناها جلب توجه می كند ، مسجد بایزید است به طوری كه از وضع مسجد مذكور مشاهده می شود . این مسجد شامل دو قسمت یكی مختص نیایش مردان و دیگری مختص نماز و عبادت زنان بوده است . قسمت اول صحنی است وسیع و درب ورودی آن سه لنگه می باشد كه دو لنگه آن به هم چسبیده و درب سوم مجزا است بر روی سه لنگه درب مذكور منبت كاری بسیار ظریف و هنرمندانه ای به چشم می خورد . محراب مسجد نیز دارای سه حاشیه گچبری می باشد، داخل قسمت دوم مسجد گچ بری های بسیار زیبایی است كه دارای نقش و نگار زیادی است .
    مسجد جنب بقعه امامزاده محمد(ص) : در شهر بسطام متصل به بقعه امازاده محمد مسجدی است كه تاریخ بنای آن دقیقا معلوم نیست ولی در زمان فتحعلی شاه قاجار تعمیراتی در آن صورت پذیرفته بر روی دیوار مسجد مذكور دورتادور آیات قرآنی گچبری شده است .
    دالان ورودی صحن امامزاده محمد(ص) در شهر بسطام : این دالان از بناهای سلطان محمد خدابنده الجاتیو است (716-680) این دالان كاشیهای معرق و گچ بری های بسیار زیبایی دارد.
    مسجد جامع بسطام : این مسجد در جنوب شهر بسطام و در فاصله 200 متری جنوب آرامگاه بایزید واقع است . مسجد جامع بسطام دارای گچبری های زیبا و محرابی منحصر به فرد می باشد . این مسجد در سال 706 هجری قمری ساخته شده و دارای كتیبه های متعددی می باشد .
    منار بسطام : در سمت شرق مسجد بایزید و متصل به مسجد مذكور مناری می باشد كه بر طبق نوشته صاحب"گنج دانش" و مولف "مرآت بلدان" 25 زرع است . در صورتی كه فعلاً بیشتر از 14 متر نیست . تاریخ ساخت این منار(514ه.ق) مربوط به دوره سلجوقیان است . صنیع الدوله در جلد اول "مرآت بلدان" در مورد منار بسطام می نویسد : " و از عجایب اینكه در پهلوی گنبد مناره ای كه 25 زرع طول آن است و مانند منار جنبان معروف اصفهان متحرك است . یعنی چون به زیر آن روند و به قوت حركتند جنبش و حركت مناره محسوس و مرئی می شود و سبب این حركت معلوم نیست العلم عندالله تعالی ."
    مسجد جامع فرومد : در قصبه فرومد ، كه در 165 كیلومتری شمال خاوری شهرستان شاهرود واقع است، مسجدی هست كه متأسفانه در اثر عدم توجه اهالی آنجا و تعمیر نكردن رو به خرابی نهاده است كه خوشبختانه در حال حاضر توسط سازمان میراث فرهنگی در حال مرمت می باشد . تاریخ بنای این مسجد مربوط به قرن هفتم هجری است و از نظر معماری از اهمیت خاصی برخوردار می باشد .
    مساجد روستای ابرسج : در 15 كیلومتری شمال باختری بسطام و 12 كیلومتری باختر جاده آسفالته چهل دختر شاهرود در روستای ابرسج سه مسجد قدیمی و كهنه وجود دارد . یكی از مساجد "مسجد سرخان" است كه تاریخ بنای آن (882ه.ق) بر روی تخته چوب ضخیم و محكمی بر بالا یكی از دیوارهای مسجد دیده می شود .
    مسجد جهان آباد : مسجد جهان آباد كه قدمت آن به دوره سلجوقیه می رسد .
    حسینیه روستای مزج : حسینیه روستای مزج در 58 كیلومتری شمال خاوری بسطام كه قدمت آن دوره قاجاریه می رسد .
    تكایای شاهرود : تكیه زنجیری ، تكیه بیدآباد و تكیه شریعتاز جمله تکایای شهرستان شاهرود به شمار می روند . این تكیه های تاریخی بازسازی شده و قدمت بنای آنها به دوره قاجاریه می رسد .
    حسینیه حضرت ابوالفضل(ع) : در حد شرقی شهر دامغان، مشرف به حصارهای شرقی ، در محله زرجوی، بنایی بود از خشت و گل با دو درگاه كوتاه با نام ابوالفضل العباس(ع) . اینك بنای مذكور به شكل گذشته وجود ندارد و حدود سال 1354 شمسی به همت افراد خیر و زحمت آهنگری صاحب نام "محمد علی تنوری" بنای جدید آن ایجاد گردید . حسینیه(تكیه ابوالفضل) از دیرباز بیشتر از تكایای دیگر مورد توجه مردم دامغان بوده كه از دور و نزدیك جهت گشایش كار خویش در این مكان مقدس گرد می آیند . در طول سال جمعیت زیادی به حسینیه آمده و از امكانات آن بهره مند می شوند و در ایام محرم نیز زنان و مردان مشتاق جهت برپایی مراسم عزاداری، سینه زنی، وعظ و ذكر مصیبت در این محل گرد می آیند .

    آخرین ویرایش: - -
    ارسال دیدگاه
  • مهرداد یکشنبه 2 فروردین 1388 06:25 ب.ظ نظرات ()
    خبرگزاری فارس: در گزارش قبل سعی شد تا شماری از بزرگان و فرهیختگان مشهوری كه در گوشه و كنار استان سمنان می‌زیسته‌اند و همواره سبب رشد تمدن و فرهنگ اصیل ملی و اسلامی ایران بوده اند، برایتان معرفی شوند.
    * حكیم الهی
    حاج ملاعلی سمنانی یكی از علمای متبحر و حكمای بزرگ قرن اخیر بود كه در میان مردم سمنان و دیگر شهرها شهرت خاصی داشت.
    او در سال 1253 هجری قمری در سمنان متولد شد و پس از گذراندن سال‌های پر مشقت كه از سوی حكام وقت بر مردم تحمیل می‌شد با نداشتن امكانات مادی و در كمال زهد و تقوی به كسب علوم الهی پرداخت.
    پس از گذراندن تحصیلات مقدماتی برای تكمیل دروس خود به شهرهای كربلا و نجف و نیز تهران و اصفهان رفته و از علمای صاحب نام و مشهور آن زمانه كسب فیض كرد و پس از طی كردن مدارج عالی علمی به زادگاه خویش مراجعت كرده و در سمنان سكنی گزید.
    او در همان اوان جوانی با داشتن زهد و پارسایی و تقوا و ورع تمام توانست در قلب مردم این سامان جای گرفته و به ارشاد و هدایت مردم پرداخت.
    وی با تدریس و برگزاری مراسم نماز جماعت و جمعه پایگاه اجتماعی آن روز را در دست داشته و مردم را رهبری می‌كرد.
    حاج ملاعلی به لحاظ ساده زیستی و زهد و تقوا بیش از حد در میان عامه مردم جایگاه ویژه‌ای داشت و نوع رفتار او همیشه زبانزد خاص و عام بود.
    او مانند حكیمان و زاهدان گوشه‌گیر نمی‌خواست نامش روی كتاب‌ها نوشته شود و شعار او خدمت به حق بود.
    آگاهی او از علوم روز محبوبیت او را در میان اقشار گوناگون دو چندان كرده و همیشه در هر محفلی سخن از حكایات و مثل‌های او بود و به لحاظ همین ویژگی است كه با گذشت سال‌ها همچنان ضرب‌المثل‌ها و حكایات او بر سر زبان‌ها جاری است.
    این حكیم فرزانه در سال 1333 هجری قمری در سمنان به دیار باقی شتافت و آرامگاه وی مقابل امامزاده علمدار سمنان است.

    * آیت‌الله العظمی شاهرودی
    حضرت آیت‌الله العظمی حاج سیدمحمود حسینی شاهرودی در سال 1293 هـ.ق در قلعه آقا عبدالله از توابع شهر بسطام دیده به جهان گشود.
    نسب مرحوم شاهرودی با 33 واسطه به حسین اصغر فرزند امام زین‌العابدین (ع) می‌رسد.
    مرحوم شاهرودی دروس مقدماتی را در منطقه بسطام در شهرستان شاهرود سپری ساخت و سپس به مشهد مقدس عزیمت كرد و بعد از كسب فیض از محضر اساتید مشهد مقدس به نجف اشرف رفت و از محضر مرحوم آخوند ملاكاظم خراسانی، مرحوم نائینی، مرحوم آقا ضیاءالدین عراقی، مرحوم آقا سیدابوالحسن اصفهانی بهره‌ها برد.
    حضرت آیت‌الله شاهرودی در روز پنج‌شنبه هفدهم ماه شعبان سال 1394 در نجف اشرف دعوت حق را لبیك گفت و به ملكوت اعلی پیوست.

    * ابن یمین فرومدی
    ابن یمین فرومدی در سال 685 هـ.ق دیده به جهان گشود و در سال 769 چشم از جهان فرو بست.
    وفاتش را فصیحی خوافی در ماده تاریخ ذیل چنین ذكر می‌كند:
    بود از تاریخ هجرت 700 یا 69 روز شنبه هشتم ماه جمادی‌الاخرین گفت رضوان حور را برخیز استقبال كن خیمه بر صحرای جنت برزند ابن یمین براساس اقوال معتبر اكثریت قریب به اتفاق نویسندگان و مورخان مولد ابن‌یمین منطقه‌ای به نام فریومد است.
    ابن یمین مسلمان و شیعه دوازده امامی بوده و از قصاید غرایی كه در مدح خاندان رسالت و ائمه اثنی عشر سروده است، حسن عقیدت و مراتب ارادتش آشكار می‌شود.

    * فروغی بسطامی
    میرزا عباس فرزند آقا موسی در سال 1213 هجری در عتبات به دنیا آمد.
    16 ساله بود كه پدرش درگذشت و وی كه تهیدست و بی‌سرپرست ماند، با مادرش به ایران آمد و به مازندران نزد عموی خود، دوستعلی خان‌ رفت و در ساری اقامت گزید.
    در آن هنگام او هنوز خواندن و نوشتن نمی‌دانست ولی پس از تحمل رنج فراوان در راه سوادآموزی و جبران مافات از این لحاظ، بیشتر روزگارش را صرف مطالعه در دیوان‌های غزل سرایان بزرگ مانند سعدی و حافظ كرد، تا آنجا كه از این رهگذر، خود نیز به غزل‌سرایی پرداخت و «مسكین» تخلص كرد.
    پس از چندی، عموی وی كه خزانه‌دار شاه بود، او را با خود به تهران برد و به فتحعلی شاه معرفی كرد و وی غزلی را كه در مدح شاه ساخته بود، خواند و مورد پسند واقع شد.
    پس از آن به فرمان شاه به خدمت والی خراسان درآمد و سمت منشی‌گری او را یافت و سپس به نام امیرزاده فروغ الدوله تخلص خود را به «فروغی» بدل كرد.
    فروغی پس از مدتی به واسطه مطالعه در احوال و آثار عرفای بزرگی همچون بایزید بسطامی و حسین‌بن منصور حلاج دگرگون شد و از مردم دوری گزید و زندگی را به درویشی و گوشه‌گیری گذرانید.
    وی در سال 1274 در 60 سالگی از جهان رخت بربست‌.
    هنر ویژه‌ی فرواغی در سرودن غزل است و در این نوع از شعر، از سعدی پیروی می‌كند.
    شیوه بیان و سوز و گداز عرفانی كه در غزل هایش هست و روانی و زیبایی آهنگ، سبب رواج و شهرت اشعار وی گردیده است.
    __________________________
    تهیه و تنظیم: سپیده سیر
    خبرنگار خبرگزاری فارس در سمنان
    آخرین ویرایش: - -
    ارسال دیدگاه
  • مهرداد سه شنبه 20 اسفند 1387 07:09 ق.ظ نظرات ()
    بایزید بسطامی ، آرامگاه ، در شهر بسطام * ، شش کیلومتری شاهرود در مجموعه ای مشتمل بر یک مسجد و چند مزار و بنا واقع است . با فاصلة اندکی از آن مزاری برجی شکل با گنبد رُک وجود دارد که به امامزاده محمد، فرزند امام جعفر صادق علیه السّلام ، منسوب است و گفته می شود که امام او را برای راهنمایی مردم ، همراه بایزید به بسطام فرستاده بود. به قولی ، او پیش از درگذشت بایزید فوت کرد و در محل کنونی به خاک سپرده شد (یغمائی ، ص 23).

    مقدسی (ج 2، ص 521) در قرن چهارم ، ضمن اشاره به شهر بسطام به عنوان شهری آباد، از مسجد جامع سخن به میان آورده اما به مزار امامزاده محمد یا مزار بایزید بسطامی اشاره ای نکرده است . ناصر خسرو (ص 4) نیز که در 435، در سفر از نیشابور به دامغان ، از این شهر عبور کرده ، گفته است که تربت شیخ بایزید بسطامی را زیارت نموده ، اما به مزار امامزاده محمد اشاره نکرده است ؛ در حالی که میان مزار بایزید و آرامگاهی که به امامزاده محمد نسبت داده شده ، تنها چند متر فاصله است . به گفتة اعتمادالسلطنه (ج 1، ص 73) مزار امامزاده محمدبن جعفر در روستای چهارده کلاته در گرگان است . حمداللّه مستوفی (ص 161) در اشاره به بسطام ، تنها از مزار سلطان العارفین ابویزید طیفوربن عیسی سروشان یاد کرده است . ازینرو مزار بایزید بسطامی (شکل 1، ش 1) یکی از قدیمترین آثار برجای مانده در این مجموعه به شمار می آید. البته روی مقبرة بایزید سنگی است متعلق به آرامگاه قاضی ملک که احتمالاً از حکام ایالت قومس بوده است . می توان حدس زد این سنگ بعدها روی مقبرة بایزید قرار داده شده باشد.

    مسجدی کوچک در بخش جنوب شرقی مجموعه (شکل 1، ش 2) و فضایی در کنار آن (شکل 1، ش 3) وجود دارد که آن را متعلق به قرن دوم یا اوایل قرن سوم دانسته اند. در قسمت غربی آرامگاه بایزید، دو اتاق کوچک متصل به یکدیگر وجود دارد؛ اولی به ابعاد 2*5ر1 متر و دومی به ابعاد 2*2 متر که صومعه یا خانقاه بایزید (شکل 1، ش 4) خوانده می شود. در هریک از این اتاقها، آثار گچبری زیبایی وجود دارد. در اطراف محرابِ اتاق اولی کتیبه ای با این مضمون وجود دارد: «بسم اللّه الرحمن الرحیم . اقم الصلوة طَرَفی النهار و زُلَفاً من اللیل ان الحسنات یذهبن السیئات ذلک ذکری للذاکرین و اصبر فان الله لایضیع اجرالمحسنین » و مقابل محراب روزن کوچکی است که بالای آن کتیبه ای دیده می شود که متصدی عملیات ساختمانی زیارتگاه و سایر ابنیه را شخصی به نام محمّدبن حسین ابن ابیطالب دامغانی مهندس معرفی می کند. در بالای در ورودی اتاق دوم نوشته شده است : «امر بعمارة هذه الصومعة الشَریفة المُبارکة الکَریمة افخم الکفات ... فی سنه اثنی و سبعمأئه » (مخلصی ، ص 220). محمدبن حسین ابی طالب ، که از او با عنوان مهندس بنا یادشده است ، در 702 متصدی بازسازی یا احداث بخشی از خانقاه بوده است .

    مسجد بایزید و منارة مجاور آن (شکل 1، ش 5) از دیگر آثار بسیار قدیمی این مجموعه اند. این مسجد شامل دو شبستان است که شبستان بزرگتر به شبستان مردانه و شبستان کوچکتر به شبستان زنانه مشهور است . فضای موسوم به شبستان زنانه ، مسجدی است از دورة ایلخانیان (اواخر قرن هشتم ) که فضای هشتی مجاور آن در همین دوره یا اندکی بعد احداث شده است ( ایرانیکا ، ذیل «بسطام »). روی یکی از دیوارهای مسجد نقوشی هست با تاریخ 514. خانیکوف به محرابی اشاره می کند که تاریخ 660 داشته ، ولی اینک اثری از آن باقی نمانده است (ویلبر، ص 138). فریزِر که در ربع نخست سدة نوزدهم میلادی (اوایل قرن سیزدهم ) این مجموعه را دیده ، به کتیبه ای با تاریخ 699 در مسجد اشاره کرده است . بعلاوه ، همو طرحی از این مجموعه ترسیم کرده که براساس آن سقف این مسجد (شکل 1، ش 5) گنبدی شکل بوده است ؛ درحالیکه سقف موجود این فضا مسطح و تیرپوش است و براساس کتیبة مورخ 1255 به فرمان فتحعلی شاه قاجار ساخته شده است . باتوجه به این طرح ، کاوش برای ردیابی آثاری از سقف گنبدی شکل نخستین آغاز شد و در 1363 ش کتیبه ای با تاریخ 699 کشف شد که براساس آن ، این مسجد در زمان ایلخانیان مرمت و فضای گنبددار مسجد بایزید توسط محمدبن حسین تزیین شده است . در این کتیبه به غازان خان و الجایتو اشاره شده است (ویلبر، همانجا) همچنین آثاری به دست آمد که نشان می داد سقف پیشین مسجد بایزید (شبستان مردانه ) گنبدی شکل بوده است (عدل ، ص 175).

    در جنوب ایوان ورودی ، در نزدیک مدرسة شاهرخیه و در شرقیترین بخش مجموعه ، مزاری وجود دارد (شکل 1، ش 6) که به علاءالدین محمد آخرین شاهزادة غوری ، منسوب است و تاریخ احداث آن را در حدود 612 دانسته اند ( ایرانیکا ، ذیل «بسطام »).

    در غرب امامزاده محمدبن جعفر، مزاری هست (شکل 1، ش 7) که بدرستی معلوم نیست به چه کسی تعلق دارد. این مزار در اواخر قرن هفتم ساخته شده است . بنای مزارِ منسوب به محمدبن جعفر (شکل 1، ش 10) به اوایل قرن هشتم تعلق دارد که در قرن دهم مرمت شده و کتیبه ای سنگی با این متن در آن قرار داده شده است : «بشرف توفیق تعمیر مزار فایض الانوار امامزاده مشرف شده بندة کمترین بندگان شاه عالم پناه امیر غیث استاجلو سنة 968». ابن بطوطه (ج 1، ص 443) در سفر خود به بسطام و زیارت مزار بایزید، به مزار امامزاده محمدبن جعفر نیز اشاره کرده و گفته است که مقبرة بایزید با آرامگاه امامزاده زیر یک قبه قرار داشته اند ( رجوع کنید به حقیقت ، ص 133). این نکته با توجه به شواهد و اسناد موجود درست به نظر نمی رسد.

    پیشطاق و دالان ورودی جبهة غربی مجموعه (شکل 1، ش 11) در زمان الجایتو ساخته شده و در کتیبه ای که در یکی از حاشیه های گچبری سردر ورودی و دالان فوق وجود دارد، نام الجایتو و تاریخ 713 درج شده است . ایوان واقع در غرب صحن مجموعه (شکل 1، ش 12) نیز اندکی پس از ایوان شرقی و در قرن هشتم ساخته شد ( ایرانیکا ، ذیل «بسطام »). فضای مجاور ایوان غربی (شکل 1، ش 13) که به سرایدار مجموعه اختصاص یافته ، تاریخ ندارد.

    مقبرة مشهور به مقبرة غازان خان (شکل 1، ش 14) در اواخر قرن هفتم یا اوایل قرن هشتم ساخته شده است . این بنا دارای گنبد رُک و از لحاظ معماری از نوع مقابر برجی شکل است . برخی ، احداث این گنبد و همچنین گنبد مزار امامزاده جعفر را به غازان خان نسبت داده اند (یغمائی ، ص 133)، در حالیکه اعتمادالسلطنه (ج 1، ص 74) احداث گنبد منسوب به غازان خان را به سلطان محمد الجایتو نسبت داده است . گفته شده است که گنبد اخیر را غازان خان به عنوان آرامگاه بایزید احداث کرده و قصد داشته است جسد شیخ را به آنجا انتقال دهد، اما به سبب دیدن بایزید در خواب یا مخالفت برخی از فقها، از تغییر مکان آرامگاه خودداری کرده است . به احتمالی ضعیف ، چنین هدفی وجود داشته است ؛ زیرا اگر غیر از این بود، از همان زمان می توانستند بنای برجی شکل را بر روی مقبره بسازند مگر اینکه بگوییم علت عدم احداث آن روی مقبره شاید به دلیل بدنما شدن دو گنبد در کنار یکدیگر بوده است .

    قسمتی از فضایی که به آن شربتخانه گفته می شود (شکل 1، ش 15) به قرن چهارم تعلق دارد. ایوان جنوبی (کنار مزار امامزاده ) نیز در قرن دهم تعمیر شده (شکل 1، ش 16) است . تاریخ رواق (پوشش سقف ) فضای جلو مسجد بایزید (شکل 1، ش 17) معلوم نیست ، اما براساس کتیبة موجود در آن در 1242، در زمان فتحعلی شاه قاجار، اقداماتی در آن صورت گرفته است . دیوار این مسجد در جبهة واقع در زیر این سقف دارای نماسازی است که با توجه به این موضوع و نیز درنظر گرفتن جایگاه استقرار این فضا نسبت به فضاهای سه جبهة آن ، احتمالاً نخست ، به عنوان فضایی باز (صحن ، شکل 1، ش 19) برای مسجد استفاده می شده است . آخرین اثر تاریخی این مجموعه ، مقبره ای از شاهزاده ای افغانی به نام اعظم خان است (شکل 1، ش 18) که در اواخر قرن سیزدهم ساخته شده است .

    مجموعة آرامگاه بایزید بسطامی را می توان جزو آن گروه از مجموعه های آرامگاهی بزرگ با طرح نامنظم دانست که قدیمترین آثار آن به قرنهای سوم تا پنجم تعلق دارند، اما بیشترین قسمتهای آن در دورة ایلخانیان و پس از آن ساخته شده است . این مجموعه در مرکز شهر بسطام و در مجاورت مسجد جامع و مدرسة شاهرخیه قرار داشته است و اکنون نیز مهمترین اثر تاریخی این شهر به شمار می آید.
    مقبره این عارف شهیر در شهر بسطام و شمال مقبره امام زاده محمد قرار دارد. مقبره این عارف، فاقد هرگونه تزئین بوده و به نظر می‌‌رسد هیچگاه ساختمانی مشابه مقبره دیگر بزرگان روی آن بنا نشده باشد و در حقیقت بی اعتنایی به مادیات و گریز از تجمل در این آرامگاه به وضوح به چشم می‌آید. وارستگی و بی نیازی بایزید بسطامی حتی بعد از مرگ وی و گذشت یازده قرن، در مرقدش مشهود است.
    مقبره بایزید بسطامی داری یک پنجره مسقف آهنی است. روی قبر یک سنگ مرمر قرار دارد که کلماتی از مناجات مشهور علی ابن ابی طالب (ع) بر آن حک شده است. آن طور که از این سنگ بر می‌آید؛ متعلق به شخصی به نام قاضی ملک می‌‌باشد که احتمال می‌رود حاکم قومس بوده باشد، ولی اینکه چگونه از اینجا سر در آورده کسی چیزی نمی‌داند.

    --



    --

    آخرین ویرایش: سه شنبه 20 اسفند 1387 07:26 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهرداد سه شنبه 20 اسفند 1387 06:41 ق.ظ نظرات ()

    سمنان

    قبل از ظهور زرتشت عده ای در منطقه فعلی سمنان، سمنی مذهبی بودند به همین دلیل این شهر به مرور سمنان نام گرفت. موزه پهنه بازار، مسجد جامع و مسجد سلطانی از ساخته های فتحعلی شاه قاجار از جاذبه های تاریخی این شهر هستند. دروازه ارگ سمنان آثار به جای مانده از دوره انوشیروان میرزاضیاءالدوله حاکم ایالت قومس (نام قدیمی استان سمنان) است.
    سنگسر نیز در نزدیکی شهر سمنان است که از گذشته های دور خانه ها را روی سنگ ها بنا می کردند. در این شهر کاخ هژبر یزدانی سرمایه دار مشهور و فراری رژیم سابق قرار دارد که در حال حاضر پس از تغییراتی به هتل سنگسر تبدیل شده است. همچنین در شهمیرزاد تفرجگاه زیبایی در بالادست شهر واقع شده که آب مصرفی شهر از چشمه ای واقع در این محل تامین می شود که محوطه سرسبز و باصفایی برای گردش و تفریح دارد. تفرجگاه مصفای چشمه علی دامغان هم دارای آب زلال و روح افزایی است. مناظر زیبای اطراف آن در کنار عمارت فتحعلی شاهی و محمدشاهی در میان آب چشم های هر بیننده ای را می نوازد.
    مسجد تاریخانه (خانه خدا)، برج و باروی کهن، مسجد جامع متعلق به دوره غزنویان، آرامگاه پیرعلمدار، برج چهل دختر، امامزاده جعفر، امامزاده محمد و مقبره شاهرخ تیموری دامغان نیز دیدنی است. در سفر به استان سمنان از زیارت عبادتگاه و آرامگاه بایزید بسطامی در شاهرود نیز نباید غافل شد. خانه یغمائیان، آب انار سه قلعه، کاروانسراهای میامی و میاندشت در شاهرود و نیز جنگل ابر جذابیت های بی بدیل شاهرود هستند.
    آخرین ویرایش: - -
    ارسال دیدگاه
  • مهرداد دوشنبه 9 مهر 1386 12:10 ب.ظ نظرات ()

    سایت دانشگاه های استان سمنان

    دانشگاه سراسری سمنان www.semnan.ac.ir

    دانشگاه صنعتی شاهرود www.shahroodut.ac.ir

    دانشگاه آزاد اسلامی واحد سمنان www.semnaniau.ac.ir

    دانشگاه جامع گرمسار http://www.garmsar-uni.blogfa.com

    دانشگاه علوم پزشکی سمنان www.sem-ums.ac.ir

    آموزشکده فنی و حرفه ای پسران سمنان www.semnantec.ac.ir

    دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسار www.iau-garmsar.ac.ir

    دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان www.damghaniau.ac.ir

    دانشگاه پیام نور مرکز سمنان www.sepnu.ac.ir

    www.iaugarmsar.ir دانشگاه سراسری گرمسار

    مرکز کامپیوتر دانشکده فنی مهندسی سمنان www.semeng.net

    سایت آموزش دانشگاه سمنان www.edusemnan.net

    دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود www.iau-shahrood.ac.ir

    آموزشکده فنی و حرفه ای دختران شاهرود www.afdshahrood.ac.ir

    دانشگاه علوم پایه دامغان www.dubs.ac.ir

    دانشگاه پیام نور استان سمنان www.pnusemnan.com

    دانشگاه آزاد اسلامی واحد مهدیشهرhttp://85.185.64.20/

    پایگاه اطلاع رسانی دانشگاه آزاد مهدیشهر mahdishahrazad.blogfa.com

    جهاددانشگاهی سمنان  jdsemnan.ac.ir

    موسسه آموزش عالی کومش سمنان kumesh.ac.ir

    دانشگاه غیرانتفاهی رشددانش سمنان http://roshdedanesh.ac.ir/

    دانشگاه فرزانگان سمنان http://fus.semnan.ac.ir/

    دانشگاه پیام نور استان سمنان واحد گرمسار  www.garmsar.pnusemnan.ac.ir

    دانشگاه پیام نور استان سمنان واحد مهدیشهر  www.mapnu.ir
    دانشگاه آزاد اسلامی واحد مهدیشهر msh-iau.ac.ir

    دانشگاه پیام نور استان سمنان واحد مجن  www.mojen.pnusemnan.ac.ir

    آموزشکده فنی و حرفه ای دختران سمنان نرجس www.afds.ac.ir 

    پایگاه اطلاع رسانی دانشگاه آزاد مهدیشهر www.mahdishahrazad.blogfa.com

    دانشگاه پیام نور استان سمنان واحد دامغان  www.pnugarmsar.ac.ir

    دانشگاه پیام نور استان سمنان واحد شاهرود  shahroud.pnusemnan.ac.ir

    دانشگاه پیام نور استان سمنان واحد ایوانکی  eivaneki.pnusemnan.ac.ir

    دانشگاه پیام نور استان سمنان واحد آرادان   aradan.pnusemnan.ac.ir

    دانشگاه پیام نور استان سمنان واحد ایوانکه   aradan.pnusemnan.ac.ir

    سایت دانشگاه فضیلت Fazilat.ac.ir

    سایت امور آموزشی دانشگاه پیام نور مهدیشهر mahdishahrpnu.blogfa.com

    دوستان اگر آدرس سایتی را من ننوشتم در قسمت نظرات بنویسید تا من وارد کنم .

    آخرین ویرایش: سه شنبه 26 شهریور 1392 12:05 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
تعداد صفحات : 15 ... 12 13 14 15
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic